SALEM EXPRESS

Vermijd het wrak aan te raken, want beetje per beetje vormt zich een humus op het staal dewelke het koraal toelaat zich later te bevestigen aan het wrak.

Elk hand dat het wrak aanraakt, remt dus de groei van het koraal af op het wrak.

De Salem Express, « Fred Scamaroni » gedoopt gedurende zijn tewaterlating, kende een tragisch einde dat lang in de geheugens van tientallen Egyptische families gekerfd zal blijven.

Dank aan French Lines French Lines: www.frenchlines.com

 Overgekocht door de Egyptische regering, verzekerde het schip de verbinding tussen Port Djedda (Saudi-Arabië) en Port Safaga (Egypte), en dit voornamelijk voor de pelgrims die ermee naar Mekka reisden.

Op 16 december 1991, op aankomst in Safaga, botst het schip op een rif. De schok breekt de voordeur open en het schip zinkt in 20 minuten.

Een tragedie die officieel het leven kostte aan 470 personen. Enkel 180 van het totaal aantal passagiers overleefden de ramp. Officiële cijfers : 650 personen aan boord, waaronder 72 bemanningsleden en 578 passagiers. 180 overlevenden.

Voor godsdienstige redenen wordt het wrak beschouwd als begraafplaats. Daarom, en als respect, is het totaal verboden zich binnen in het wrak te begeven. De houding van de duikers moet respectueus zijn, gezien de omstandigheden.

De tekening van de Salem Express is op dit moment op de tekenplank... 

Het wrak ligt op een bodem van 30 meter en de bovenkant ligt op een diepte van 10 meter. Hier is het in algemeen waar de lijnen van de boten bevestigd worden. Het wrak is 115 meter lang en ligt op zijn stuurboordzijde.

Het is sterk aangeraden de duik op het wrak te beginnen met een bezoek aan de schroeven bij de poep die zich op een diepte van 26 meter bevinden. De grootte van de buissponzen die er al op bevestigd zijn is indrukwekkend, gezien de ouderdom van het wrak.

De romp van het schip is weinig interessant, het is beter zich direct naar het bovendek te begeven en dit te volgen tot aan de boeg.

Gaandeweg kan men in het restaurant kijken door een open deur, waarna men de twee schoorstenen vindt met een grote "S" erop. Daarna vindt men de uitkijkpost en de stuurkabine. Op de bodem ziet men reddingssloepen en hopen stalen platen waarboven scholen vissen rustig rondzwemmen.

Aan de boeg aangekomen, moet men enkel nog de romp volgen op een 18 meter diepte. Daar kan de plek van de inslag zien. Men kan er de opening van de grote deur vinden, alsook een anker dat nog altijd op zijn plaats hangt.

Om de duik te beëindigen, hoeft men enkel nog de bakboordkant volgen, langs de leuningen van het dek. Met een beetje geluk komt men de bewaker van het wrak tegen, een mooie reuzemurene. De meest aandachtigen zullen misschien ook een krokodilvis bemerken.

Ook is het mogelijk koffervissen en papegaaivissen tegen te komen, en ook ergens op de wand één of andere naaktslak. De romp van het wrak zit daarenboven ook vol zeenaalden.